Wij geven het kasteel weer aanzien

deel-03

Vragend afwachtend kijkt Romar, de grote dog, op naar Dankert Hesselszoon. Die zit roerloos voor zich uit te staren in een hoek van de kille, naar leer en olie ruikende wapenkamer; weggevlucht, alleen en treurig, achteloos zijn rozenkrans in handen houdend. Aan hem zullen ze niets merken, hij is immers bijna volwassen.

Vijftien jaar is hij nu en die zomer zou hij geridderd worden, maar nu … Heer Nicolaas dood … hij, de schildknaap, zonder meester … morgen de begrafenis en dan…

Even schrikt hij op als een rat aan zijn voeten wegschiet in het stro om dan weer verder te peizen. Er zal hem niets anders overblijven dan terug te gaan naar huis. Daar is in ieder geval genoeg werk te doen. Hij huivert, hoelang zit hij hier al?  Te lang kan hij niet wegblijven, misschien hebben ze hem nodig. Met Romar op zijn hielen verlaat hij het vertrek.


Copyright © 2013. Landmark Kasteel Valkesteyn All Rights Reserved.